De grootste economische noodsituatie in India sinds de onafhankelijkheid: Said Raghuram Rajan

Hij noemt deze economische crisis aan boord de grootste uitdaging voor India van de afgelopen tijd.

Aanstaande maandag heeft de RBI ex-gouverneur Raghuram Rajan plaatste een notitie met de feiten en maatregelen waarmee rekening moet worden gehouden bij het bestrijden van de economische crisis na de COVID-19 Lockdown en verder.

Hij stelt het idee voor om significantietests uit te voeren in de Hotspot-gebieden en mobiele middelen op te zetten om te haasten in de noodtijden. Het scenario na de lockdown is nog onzeker. 

Stappen waarmee rekening moet worden gehouden om de spread na lockdown-periode te beheersen

Gezonde jongeren, ondergebracht met gepaste afstand in hostels in de buurt van de werkplek, misschien ideale werknemers om opnieuw te beginnen. Natuurlijk zal in eerste instantie slechts een handjevol werkgevers kunnen zorgen voor voldoende veiligheid van werknemers, maar zij kunnen de grootste werkgevers zijn. Omdat fabrikanten hun hele toeleveringsketen moeten activeren om te produceren, moeten ze worden aangemoedigd om te plannen hoe de hele keten zal heropenen. De administratieve structuur om deze plannen goed te keuren en de verplaatsing van de goedgekeurde plannen te vergemakkelijken, moet effectief en snel zijn – er moet nu over nagedacht worden

De regering moet plannen maken voor behoeftigen, lage lonen en armen.

In de tussentijd moet India er natuurlijk voor zorgen dat de arme en niet-betaalde lagere middenklasse die voor langere tijd niet kan werken, kan overleven. Rechtstreekse overdrachten aan huishoudens bereiken wellicht de meeste, maar niet alle, zoals een aantal commentatoren heeft opgemerkt. Bovendien lijkt het aantal overdrachten onvoldoende om een ​​huishouden langer dan een maand te zien.

Een gevolg hiervan hebben we al gezien: de beweging van migrantenarbeiders. Een andere zullen mensen zijn die de lockdown trotseren om weer aan het werk te gaan als ze anders niet kunnen overleven.

Onze beperkte fiscale middelen zijn zeker een zorg. Uitgaven voor de behoeftigen op dit moment zijn echter een hoge prioriteit bij het gebruik van hulpbronnen, het juiste om te doen als een humane natie, evenals een bijdrage aan de strijd tegen het virus. Dit betekent niet dat we onze budgettaire beperkingen kunnen negeren, vooral omdat onze inkomsten dit jaar ook zwaar zullen worden beïnvloed. In tegenstelling tot de Verenigde Staten of Europa, die 10% meer van het bbp kunnen uitgeven zonder bang te hoeven zijn voor een ratingverlaging, zijn we deze crisis al met een enorm begrotingstekort ingegaan en zullen we nog meer moeten uitgeven.

Handel en bedrijf zijn verstoord. Financiën en technologie moeten met de hand werken 

“Een verlaging van de ratings in combinatie met een verlies aan beleggersvertrouwen zou kunnen leiden tot een sterk dalende wisselkoers en een dramatische stijging van de langetermijnrentetarieven in deze omgeving, en aanzienlijke verliezen voor onze financiële instellingen. We moeten dus prioriteiten stellen, minder belangrijke uitgaven verminderen of uitstellen, terwijl we ons opnieuw concentreren op de onmiddellijke behoeften. Tegelijkertijd zou de regering, om investeerders gerust te stellen, haar toezegging kunnen uiten om terug te keren naar fiscale rechtschapenheid, haar voornemen ondersteunen door de oprichting van een onafhankelijke fiscale raad te aanvaarden en een schulddoelstelling op middellange termijn vast te stellen, zoals voorgesteld door de NK Singh. commissie.

Veel kleine en middelgrote ondernemingen, die de afgelopen jaren al verzwakt zijn, hebben wellicht niet de middelen om te overleven. Gezien onze beperkte fiscale middelen kan en moet niet alles worden gered. Sommige zijn kleine huishoudelijke operaties, die zullen worden ondersteund door de directe overdrachten van uitkeringen aan huishoudens. We moeten innovatieve manieren bedenken waarop grotere levensvatbare, vooral degenen die een aanzienlijk menselijk en fysiek kapitaal in zich hebben, kunnen worden geholpen.

De Small Industrial Development Bank of India kan de voorwaarden van haar kredietgarantie voor bankleningen aan het MKB nog gunstiger maken, maar het is onwaarschijnlijk dat banken op dit moment veel meer kredietrisico willen nemen. De overheid zou de verantwoordelijkheid kunnen nemen voor het eerste verlies van oplopende bankleningen aan een kmo, tot maximaal het bedrag aan inkomstenbelastingen dat de kmo in het afgelopen jaar heeft betaald..

Dit erkent de waarschijnlijke toekomstige bijdrage van het MKB aan de schatkist van de overheid en beloont het met een gemakkelijkere toegang tot fondsen vandaag. Dit helpt de kmo natuurlijk alleen als het de kredietverlenende bank verboden is de kmo de opdracht te geven de gegarandeerde lening te gebruiken om de leningen van de bank uit het verleden terug te betalen ” 

RBI heeft een grote verantwoordelijkheid

Grote bedrijven kunnen ook een manier zijn om geld naar hun kleinere leveranciers te sluizen. Ze kunnen meestal geld inzamelen op obligatiemarkten en dit doorgeven. Helaas staan ​​de markten voor bedrijfsobligaties vandaag de dag niet erg open voor uitgiften. Banken, verzekeringsmaatschappijen en onderlinge obligatiefondsen moeten worden aangemoedigd om nieuwe obligatie-uitgiftes van beleggingskwaliteit te kopen, en hun weg moet worden vergemakkelijkt door de Reserve Bank of India, die ermee instemt om via repotransacties te lenen tegen hun hoogwaardige obligatieportefeuilles..

De RBI-wet zal moeten worden gewijzigd om de reservebank in staat te stellen deze transacties uit te voeren, en het zal passende surpluspercentages op deze portefeuilles moeten toepassen om het kredietrisico te minimaliseren, maar het zal de broodnodige steun zijn voor het lenen van bedrijven. De overheid zou ook van elk van haar agentschappen en overheidseenheden, ook op staatsniveau, moeten eisen dat ze hun rekeningen onmiddellijk betalen, zodat particuliere bedrijven waardevolle liquiditeit krijgen..

Ten slotte zullen de moeilijkheden in de sectoren huishoudens en bedrijven ongetwijfeld weerspiegeld worden in de financiële sector. De reservebank heeft het banksysteem met liquiditeit overspoeld, maar misschien moet ze verder gaan dan bijvoorbeeld het verstrekken van onderpand van hoge kwaliteit aan goed beheerde NBFC’s. Meer liquiditeit helpt echter niet om kredietverliezen op te vangen. Niet-renderende activa zullen toenemen, ook in particuliere leningen naarmate de werkloosheid toeneemt. De reservebank zou moeten overwegen een moratorium op de dividendbetalingen van financiële instellingen op te leggen, zodat zij kapitaalreserves opbouwen. Sommige instellingen hebben niettemin meer kapitaal nodig, en de toezichthouder zou daar plannen voor moeten maken.

Best Resources en zakelijke, politieke rivalen moeten samenwerken om dit mogelijk te maken.

Er is veel te doen. De regering zou mensen met bewezen expertise en capaciteiten moeten inschakelen, van wie er zoveel in India zijn, om haar te helpen haar reactie te beheren. Misschien wil het zelfs over het politieke gangpad reiken om leden van de oppositie aan te trekken die ervaring hebben gehad met eerdere tijden van grote stress, zoals de wereldwijde financiële crisis. Als de regering er echter op staat alles vanuit het kabinet van de premier te besturen, met dezelfde overwerkte mensen, zal ze te weinig, te laat doen.

Als de regering eenmaal de verantwoordelijkheid onder controle heeft – en hopelijk zullen de hoge temperaturen en vochtigheid in India de virusoverdracht verzwakken – moet de hoop opnieuw worden opgebouwd. De economische vooruitzichten, zelfs vóór het coronavirus, verslechterden gestaag en de sociaal-politieke omgeving verslechterde. Weinigen zouden enthousiast zijn om gewoon terug te keren naar die situatie.

Er wordt gezegd dat India alleen hervormingen doorvoert in crisissituaties. Hopelijk zal deze anders regelrechte tragedie ons helpen inzien hoe verzwakt we als samenleving zijn geworden, en zal onze politiek focussen op de cruciale economische en gezondheidszorghervormingen die we hard nodig hebben..